The Wild Side

Det e no flått det...

2010-10-07T11:14:00.000-07:00

...men det e ikkje slik som ungdommen lika!
Kontrastane i kvardagen kan vere store. Som jeger trives eg naturleg nok best ute i skog og mark, gjerne fjell, med våpen og ein god kopp krutsterk kaffe. Men også dette gode livet skal finansierast. Arbeidsdagen min går for det meste med på å stirre inn i ein skjerm og lage programkode for ymse applikasjonar. Til tider kan det vere vanskeleg å halde fokus, og dagdrøyminga kan ta overhand. Drøymer om haustfargar, stillheita i naturen, frisk luft….heilt til eg vert riven ut av drøymen av den iltre pipinga som kjem når eg har plassert kaffekoppen midt på tastaturet. Ein dag i forrige veke var ein slik dag…
Eg hadde akkurat plassert bakenden på kontorstolen etter lunsj, og motivasjonen var ikkje heilt på topp. Tankane gjekk mot endt arbeidsdag, og kveldsjakt i skumringa. Det hadde vore betre å sitje på ei tue oppi fjellsida enn kontorstolen akkurat då, eg sat verkeleg dårleg. Prøvde å finne ei betre stilling, men forgjeves, noko var feil… Eg kleia og var låk. Det endte med at eg måtte ut på toalettet og finne årsaka. Det viste seg at eg hadde fått meg ein ny kompis på kveldsjakta dagen før. Ein flått hadde funne sin plass ganske nær…. ehh… der sola vanligvis ikkje slepp til. Etter nokre viktige grep var eg ein kompis fattigare, og kunne igjen plassere bakenden på stolen og prøve å halde fokus.
Det har tatt sin spalteplass i media i år også, flåtten sin invasjon av nordvestlandet. Mange meiner at det er kun ein ting som kan hjelpe: fjerne hjorten. Eg meiner dette berre er tull. Flåtten har alltid vore her, men ikkje alltid like synleg. Dei milde vintrane har nok det meste av skulda. Den kalde perioda i januar-februar gjorde sitt til at det ikkje er på langt nær så mykje flått på hjorten i år som i fjor. Vi får satse på ein ny kvit vinter!
Flåtten i seg sjølv gjer heller ikkje mykje skade. Det er borelia-smitta den kan føre med seg som kan vere farleg. Eg meiner eg har lest at det er ein av ti tusen flått som har denne smitta. Vi hjortejegerar fjerner mange flått i løpet av ein jaktsesong, men eg kan ikkje seie at eg føler meg utrygg, hjortedyra er nemleg ikkje smittebærarar. Eg nektar i alle fall å la dette hysteriet hindre meg i å bruke naturen vidare. Eg vandrar vidare i skog og mark og tar flåtten som den kjem. …helst på litt meir solutsette stader neste gong ;)

Mange opplevelsar

2010-10-07T10:59:00.000-07:00

Ein jaktsesong inneheld mykje, både små og store opplevelsar...

Anna var med på post og holdt utkikk. Vi såg ikkje dyr, men Christian felte ein kalv som var spanande å inspisere.

Nest siste dyret i år, ein bukk med 6 taggar, vart felt av Roy. Eg og Roy prøvde ein laurdag med kombinert drivjakt og smygjakt.

Idyll

2010-09-27T11:52:00.000-07:00

Etter ein spanande jaktmorgon, der storbukken overraska meg og suste forbi på 5 meters hold, var eg ganske gira. Kunne ikkje gje oss no.

Klokka var berre såvidt stått opp, skytelyset kom sigande. Eg inntok speidarrolla, mens Roy gjekk opp Brandalsryggen for å postere. Etter observasjon av bukk, kolle og kalv hadde vi følelsen av at det kom til å smelle snart. Men alt skjedde så fort, kolla sprang rett i fanget på Roy og bråsnudde før han rakk å seie "kromkake". ...og borte var dei, rett nedatt i krattskogen, der det er umogeleg å nærme seg. Vi skulle til å gje opp, då eg oppdaga endå ei kolle med kalv. Dei var i ferd med å slå seg til ro på Kannarhaugane, 300 meter unna Roy, med kun åpent lende mellom. Situasjonen var umogeleg, så vi måtte improvisere. Eg la frå meg kikkerten, lada opp og byrja på vegen opp mot Kannarhaugane. Kort veg opp, men bratt nok i til å få igong pulsen. Eg plystra og tralla heile vegen, for å støkke dyra på ein "mjuk" måte, kanskje ville dei ta vegen til Roy som sat høgt og venta? Rett før eg nådde hagen var eg sikker på at dyra hadde reist, men ei lita feilberegning gjorde at dyra fortsatt låg der, 50 meter framom meg, og sov. No var gode rådyr.... ehh.. gode råd....noko sånt... Eg la meg sakte ned i lyngen, kvilte Sabattien på tofoten, og venta. Med 10x zoom såg eg augelokka på kolla rykte i dagdraumen. Øyrene var det einaste som avslørte kalven, der dei vifta vekk flugene over haustlilla røsslyng. Eg tok sjansen, og plystra... gong etter gong, utan reaksjon. Først då eg ropte høgt, vakna kolla og reiste seg. Eit nydeleg syn, stor kolle i soloppgongen, fantastiske fargar, breisida til. Kalven slumra videre, men etter meir plystring fekk eg den på føtene, med raua rett imot, ingen skotsjanse. Eg venta og venta, men dei tusla i veg rett frå meg, rett mot Roy. Eg innsåg at sjansen var borte for min del og sette meg opp og følgde dei med kikkerten. Eit dempa skot bryt morgonfreda og kalven stuper i lyngen. Eit skot til, og kolla går videre til dei evige beitemarker.

Ein stor takk til Kari og ungane som tok turen opp med morgonkaffe til to slitne jegerar, som endå ikkje hadde begynt på den tøffe fraktinga ned frå fjellet. Ein slitsom morgon, men vel verdt slitet.

Kvelden ga også mogelegheit til yngre krefter. Med jaktvest som dekte den rosa dressen, grøn jaktlue og kikkert, var Mari med meg på post. Kjempespennande, sjølv om vi ikkje såg dyr, og uansett ei god historie til skuledagen etter.

Hjortejakt og nye opplevingar

2010-09-11T00:35:00.000-07:00

Sommaren er forbi og dei kjølige kveldane er her, det er haust. Hausten er nok mi favorittårstid, med nydelege fargar i fjellsidene, og ikkje minst hjortejakt. Kveldar med forbereding er forbi, alt utstyr er klart, ei ny jaktbu er på plass, no er datoen her. Jakta er i gong...

Oppmøte i naustet 0430. Ein skulle tru at det er vanskeleg å stå opp så tidleg, men det verkelege problemet er å sove kvelden før. Eit år med ventid er unnagjort og no står vi her igjen, drikk kaffe og et eplekake, trekk postar og er klare for ny dyst.
Allereie på veg ut til posten ser vi mange dyr. Dei gode teljingane har gjort at vi har fått oppjustert årets kvote, 14 dyr bør finne vegen til naustet i løpet av sesongen. Første jaktmorgon endar med ein fin returbukk, som var bra vi fekk tatt ut av stammen.

Ny giv til kvelden! Etter trekkinga i naustet sit eg att med ein lapp i handa der det står "Gravstedet", eller Dassen som vi vanlegvis kallar han. Kor han har fått dette navnet frå veit eg ikkje, men bua kan vel kanskje vere til forveksling lik ein gamal utedass... På kveldsjakt er vel dette ein av dei sikraste plassane, dyra kjem ofte tidleg, lys og god bakgrunn og greie hold. Alt ligg til rette for ein spanande første posteringskveld. Men eg hadde inga aning om kva som venta meg.

Eg hadde ikkje vore på post i meir enn ein halvtime, då eg såg bevegelse i skogkanten. Kolle og kalv på veg rett mot meg, og det er endå lyst og fint. Eg får dei raskt på fint hold, men kalven gjer tinga litt vanskeleg. Enten så står den med bakenden mot meg, ellers så er han for nær kolla. Det ser liksom ikkje ut til at dette er kvelden min, tida går og skytelyset minkar. Men plutseleg plasserer kalven seg, heilt åleine med breisida til. Skotet går og kalven blir liggande. Kolla stiller seg opp rett ved sidan av og skjønar ikkje kva som skjer. Breisida til, eg har godt anlegg og ny patron i kammeret. Skotet går, men eg får med ein gong ein litt ekkel følelse. Blenda av stikkflammen går det nokre sekund før eg ser igjen dyret. Eg rekk akkurat å tenke over kva eg såg i kikkerten då eg trekte av, kolla gjorde eit rykk framover og litt frå meg... Ny patron på plass med ein gong, klar for eit eventuelt nytt skot. Så ser eg igjen kolla, på veg vekk frå meg. Eg mistar ho av syne i skumringa, men heldigvis har vi ein mann på naboposten som følger ho med kikkerten. Kolla sjanglar mot skogkanten, reiser seg opp og går videre, dett ein gong til og blir til slutt borte for oss i skogkanten. Har eg skadeskote? No er det om å gjere å handle korrekt. Eg sjekkar kalven, og møtar jegeren frå naboposten framme ved skogkanten. Vi unngår å tråkke same løypa som kolla med tanke på blodspor. Etter litt speiding må vi berre innsjå at her blir det ettersøk. Vi merker skotplass, tar med oss kalven og møter resten av gjengen i naustet. Eg er ikkje høg i hatten når eg ringer ettersøksekvipasjen.... Natta går utan noko særleg søvn...

Klokka viser 6 om morgonen. Hunden plukker fort ut rette lukta og følger sporet, eg bekreftar at det er rett retning. Etter kort tid når vi skogkanten, og hunden markerer med ein gong. Kolla ligg bak eit tre, 4 meter frå der vi stod og speida kvelden før. Ho hadde gått 150 meter etter eit høgt lungeskot og lagt seg, såvidt i skjul for oss. Akkurat no er eg ein veldig letta mann....

Ein gong måtte vel vere den første. Vi må berre innsjå at alle skot som er løyst mot vilt, kan vere eit potensielt ettersøk. Alle seier at ein aldri skal angre på skot som aldri er løyst, det er alltid betre å vere på den trygge sida. Denne gongen var eg heilt trygg, alt var perfekt, men tilfeldigheitene avgjorde. Etter ein god laginnsats fekk vi ordna opp, og vi er klare til ny jakt til kvelden.

God Jul!!

2009-12-20T22:10:00.000-08:00

Sikre kjelder melder om at årets pakkeutlevering muligens kan verte litt forsinka, grunna navigasjonsproblem.

God Jul!

Tidleg krøkast....

2009-11-23T01:23:00.000-08:00

På rådyrjakt ved sommarfjøsen has Besten.

Då eg såg Tjostolv i kvitauget

2009-11-16T04:52:00.000-08:00

Enkelte dagar har ein flaks, andre dagar ikkje. Eg trur verkeleg eg har fått min porsjon denne jaktsesongen.
Eit par helger etter opplevinga med storbukken, var eg på plass igjen. Eg satsa på å postere i terreng der det var god sjanse for ungdyr, då desse kan bli vanskeleg å få tak i seinare i jakta. Som så mange gongar før la eg i veg frå heimgarden, oppover skogkledde fjellsider. Etter å ha vokse opp på Hoem, og i ettertid ofte er på jakt i terrenget, må eg kunne seie at eg kjenner området som mi eiga bukselomme. Men av og til vert eg overraska.
Denne dagen gjekk eg meg på ei gjørmegrop eg ikkje hadde sett før, med mykje ferske spor rundt. Eg gjekk heilt ut på kanten og sette meg på huk attmed ein stein, fiska fram fotoapparatet og skulle til å ta bilde av gropa. Plutseleg var det noko som braut stillheita i skogen. Det var dyr på veg. Eg rakk ikkje å trekke meg unna, men måtte berre sitje heilt stille attmed steinen. Der, i godt driv gjennom lauvskogen, kom det ein stor bukk farande….rett mot meg! Bukken var stor, 10 taggar, og kraftig over nakken. Han hadde tydelegvis berre eit mål, og brydde seg ikkje om anna. Strake vegen rett ut i gropa, og med eit plask la han seg ned og rulla. Der låg han altså, med ryggen mot meg, 5 meter framom meg. Ein skikkeleg raggete bukk, som der og då fekk navnet Tjostolv. Eg tenkte heldigvis så fornuftig at eg ikkje skaut. Eg kunne lett ha skote den i nakken, men eg ville då aldri ha fått han ut av gropa igjen. Her måtte eg berre holde hodet kaldt og vente på ein sjanse, noko som er lettare sagt enn gjort i ein slik situasjon. Ein god blanding av adrenalin, årvåkenheit og rein redsel! Som eg tidlegare har skrive stoppar tida i ein slik situasjon….
Eg veit ikkje kor lenge bukken låg der, 30-40 sekund kanskje. Mang ein rar tanke susar gjennom hovudet, blant anna ei vurdering om eg rekk å bykse på han før merkar meg. Så kjente han sikkert lukta av meg og la hodet bakover, vrengte nakken for å sjå kva figur som sat rett bak han. Det var då eg såg det kvite i auga på han, noko som vitnar om kor nær eg var. Eg veit ikkje kven som var mest redd, eg eller bukken, då han eit sekund etter sprett opp og byksar over kanten på gropa, for så å ta eit rundkast nedover i oreskogen. Opp på føtene igjen og rasar videre, til han forsvinn i småskogen…

Ved sida av gropa sitt det igjen ein stakkars vettskremt jeger, med pulsen godt over det forsvarlege, og kan knapt tru kva han akkurat har opplevd. Eg var då usikker på om lukta kom frå gjørmegropa, eller om eg rett og slett hadde gjort meg ut…

Bukken låg i gropa lengst ned, mens eg sat bak steinen!

Etter to ”nær-bukken-opplevingar” på knapt to veker, byrjar eg å lure på kva som gjev meg denne tiltrekningskrafta på dei store bukkane. Har eg berre ei stor dose flaks, eller ligg det noko anna til grunn? Er det kroppslukta mi? Treng eg ein vask? Jaja, det er no snart jul, så det kan vel uansett ikkje skade.

Storbukken, ei utruleg jaktoppleving

2009-09-27T11:27:00.011-07:00

"Pusten holdt jeg, sto og lyttet, hørte knirken av hans hov, så av ene hornet grenene. Derpå varsomt mellem stenene frem på buken jeg meg flyttet. Gjemt i røsen opp jeg glytte, slik en bukk, så blank og fet. Skulle du vel aldri set!
Det smalt! Bukken stupte bums i bakken. Men i samme stund han falt, satt jeg skrevs på bukkeryggen, grep ham i det venstre øre, ville nettopp kniven kjøre bakom skolten inn i nakken. Hei! Da skrek an vilt, den styggen, sto med ett på alle fire, slo meg med et akterkast ut av neven kniv og slire, skruet meg om lenden fast, stemte hornene mot leggen, klemte meg som i en tang, dermed satte han på sprang bent fremover Gjendin-eggen!”

Dette er kanskje verdas mest kjente jakthistorie, av storskrønaren Peer Gynt. Men etter helgas opplevelse, er eg nesten redd for sjølv å bli stempla som storskrønar:
Vi skulle eigentleg berre ein tur heim til Hoem, for å feire bursdagen til Mari saman med Besta og Besten. Men eg forlet sjeldan øya utan våpen, spesielt i jaktsesongen. Laurdag ettermiddag, mamma sin risengrynsgraut i magen, lett regn og sofaen var veldig god. Eg var lenge i tvil om eg skulle stikke nasen utanfor døra, men det er eg glad eg gjorde.
Turen vart ikkje lang. Etter å ha skremt opp tre dyr altfor tidleg, skjønte eg at dyra sto lavt i terrenget i dag, og her var berre å ta det roleg. Målet var fjellsida mot Eggen, men så langt kom eg meg aldri. Eg fekk nok ein gong betalt for å drive smygjakt fram til posten.
Midt i granfeltet trudde eg ikkje det eg såg: Ein stor bukk som ligg og markerar på skogbotnen, 6 meter framom meg!!! Tida stoppa…trur eg… Eg veit ikkje kor lenge eg stod der urørleg, før bukken væra meg, eit minutt kanskje. Bukken gjorde eit byks og stilte seg opp på 10 meters hald med breisida til. ”Det smalt!!”, og bukken forsvant. Tida stoppa igjen, bomma eg? Han sprang så lett? Etter å ha roa pulsen litt, nærma eg meg staden eg sist hadde sett han. Spora var tydelege, men ikkje blod. Heilt stille i skogen… Ikkje eit vindpust, einaste lyden var dunkinga av pulsen min i hovudet, adrenalin… Tankane går mot historiar om ettersøk og sundskotne dyr, var skotet verkeleg godt plassert? Eg greide ikkje la vere å juble då eg såg ein fot som stakk ut bak ei stor tue. Bukken hadde sprunge 20 meter etter eit reint hjerteskot, og stupt bak ei tue. Men for ein bukk!!!
Sannsynlegvis den største bukken eg nokon gong har sett på Hoem. 11 taggar i eit flott, symmetrisk gevir. Etter slaktinga viste det seg også at vekta vår ikkje gjekk langt nok, så slaktevekta er foreløbig uviss.
Resten av helga har eg tenkt ein heil del, sett for meg situasjonen gong etter gong i hovudet. Kvifor merka han ikkje at eg nærma meg? Kvifor stoppa han etter det første bykset? Er det verkeleg lov å ha så mykje flaks? Ein ting er i alle fall sikkert: Lottokupongen skal leverast så snart som mogeleg!

Storbukk i skumringa

2009-09-17T23:19:00.000-07:00

Gratulerer Toralf!

Det er alltid litt ekstra stas å få sjansen til å legge ned ein storbukk. I år skulle vi ta ut ein over ti taggar, men ingen aktuelle har vist seg sidan jakta starta. I går kveld greide ikkje vår kandidat å holde seg lengre. Mens det endå var skytelys drista han seg ut av skogen og nærma seg kollene i Børstøva. Så langt kom han seg aldri, for Toralf låg og venta, med kaldt jegersinn, og sendte avgårde eit velplassert skot. Bukken stupte, og ga rom for andre oppadstormande bukkar.

Ein kyndig knivmann, Sindre har starta flåinga.

Smygjakt...

2009-09-12T06:40:00.000-07:00

Starten på hjortejakta 2009 har vore over all forventning. 11 felte dyr på 2 dagar!! Må vel vere ny rekord i laget!

I dag snudde lykka til det meir normale, ein jaktmorgon utan eit einaste dyr å sjå. Etter morgonposteringa tok eg meg ein tur rundt Århammaren for å gå dei kjente hjortetråkka der. Det var verkeleg godt å kome seg ut i terrrenget igjen, og eg gler meg allereie til eg skal heim til Hoem på jakt i bratte fjellsider. Yr.no traff uvanleg godt på vermeldinga i dag, og smygjakta i sørvest stiv kuling og høljande regn vart ein ganske våt opplevelse. Men derimot var det ikkje noko problem å bevege seg lydlaust. Nok ein minneverdig jakttur :D

Hjortefall

2009-09-11T02:52:00.000-07:00

Starten på jakta i år har vore over all forventning. I løpet av 1 1/2 døgn har vi felt 9 stykker, i tillegg til eit rådyr.
Rocky sitt første møte med ein rådyrbukk, forøvrig den første som er felt på Longva nokonsinne!
Godt vante slaktarar i sving med kniven.

Første jaktmorgon

2009-09-10T02:24:00.000-07:00

Det vart ein veldig bra start på årets hjortejakt. Etter ei regntung natt, letta det litt og dyra viste seg. 4 dyr måtte slaktast, bukk, spissbukk, kolle og kalv.
Nils Arne er godt nøgd med ein fin bukk den første jaktmorgonen!

Jaktsjuka - ein sjukdom utan behandlingsform

2009-09-08T01:46:00.000-07:00

Den første hauststormen har no meldt sin ankomst. Kvervelar på fjorden, knaking i husveggane og eplene ligg strødd over heile hagen. Hausten er på mange måtar den beste årstida. Eg veit at mange vil protestere på dette, men dette er då mi personlege meining og eg har vel alltid vore litt rar. Fargespelet i fjellsidene, kveldssola og den friske lufta.
Eg vart tidleg glad i å oppholde meg i skog og fjell. Med fire søstre fann eg fort ut at det beste var å pakke sekken med telt og fiskestang og kome meg til fjells. I år har eg dessverre ikkje fått prøvd kreefisket på Hoemsfjellet endå. Men oteren og stanga ligg klar til dyst, så eg må vel berre blinke meg ut ei helg snart.
På torsdag startar hjortejakta, eit av årets store høgdepunkt. Eg trur at mange av arbeidskollegaene til oss i jaktlaget, allereie byrjar å verte lei alt pratet. Eg må nok innrømme at eg sjølv ikke har prata om stort anna dei siste vekene. Vanlegvis er eg så trøytt om kveldane at eg ikkje huskar at eg treff puta, men før jakta blir eg liggande og glise, og tenke på forskjellige jaktsituasjonar. Er det rart at min bedre halvdel av og til kan verte ganske oppgitt?
Jakt er eit følsomt tema. Det er lange tradisjonar for jakt i Noreg, frå dei tidlegaste som jakta for å overleve, til moderne jaktlag som jaktar for å ivareta ein best mogeleg stamme. Grunneigaren sin rett til å hauste frå naturen har alltid stått i fokus, og dette kan lett bli gjenstand for konfliktar i dagens jaktsamfunn. På Longva har vi eit veldig godt forhold mellom jaktlag og grunneigarar, og trivselen i jakta er minst halve opplevelsen. Det hendar eg får spørsmål om kva som er så fascinerande med å skyte ville dyr. Eg vil då snu litt på spørsmålet, og sjå på heilheita. Følelsen av å vere ein del av eit godt innarbeidd og triveleg jaktlag er heilt ubetaleleg. Opplevelsane og inntrykka vi får gjennom mange lange morgonar og kveldar i naturen kan ikkje beskrivast med ord. Personleg så er det frå turar eg ikkje har felt dyr eg har dei største opplevingane. Ein stor del av jakta er behandling og foredling av kjøtet. Her er det rike tradisjonar og mange meiningar, men etter fordeling så er det alltid like kjekt å kunne dele med familie og venner. I skrivande stund er det altså berre to dagar igjen til årets hjortejakt. Overdose med flått, søvnmangel, og vill døgnrytme. Livet er herlig!!!

Isfiske på Urvatnet

2009-04-30T00:42:00.000-07:00

Det har vel eigentleg blitt ein tradisjon. Isfiske på Urvatnet i påska. Tidlegare år har eg hatt med eit par kompisar, pappa, eller eg har reist heilt åleine. Alt har sin eigen sjarm. I år stilte vi mannsterke.

5 staute karar la i veg frå Sætre, etter at Jørn hadde skyssa oss eit stykke med traktor. Tunge sekkar og rotten snø er ein dårleg kombinasjon, så vi fekk verkeleg slite i motbakkane. Men med eit islagt fjellvatn som mål er det ingenting som held oss tilbake. Ein kjapp stopp på Hoemssetra for å hente isbor og ved, for så å fortsette mot vatnet. Tjukkelsen på isen er like spanande kvart år, spesielt i år etter ei lang periode med finever. Mens lavvoen var på veg opp, gjekk eit par mann ut på isen for å prøvebore. Ganske lite is i år, "berre" 85 cm :D Resultatet etter første kveld på isen var 4 fine kree.

Utover kvelden vart det stemning rundt bålet, med grilla laks, bakte poteter og rømme. Bålkjelen var i sving heile tida, så kaffe og noko godt attåt holdt oss varme ut i dei seine nattetimar, akkompagnert av ein fantastisk stjernehimmel.

Vi var nok litt bekymra for veret når vi våkna om morgonen, men etter ein kjapp gløtt ut av lavvoen kunne vi konstatere at dette skulle bli ein strålande dag!

Bålkjelen vart fort varm og frokosten vart fortært.

Ein strålande dag på isen, der enkelte av oss faktisk tassa rundt berre i stillongs og fjellsko, heilt fantastisk!! Fiske var også bra, med unntak av han som stilte med fiskeutstyret, som ikkje fekk ein einaste fiskepinne gjennom isen.

Etter kvart pakka vi saman lavvoen og ramla oss nedover mot sivilisasjonen igjen.

Det er eigentleg vanskeleg å setje ord på ein slik tur...det næraste eg kjem er fantastisk, heilt rått!! Gler meg allereie til neste påske!!

Gåsa 2009

2009-04-30T00:20:00.000-07:00

"Gakk gakk!!"..... Er vel eigentleg berre brøla frå storbukkane som kan overgå denne lyden. Lyden av grågås som nærmar seg, heilt fantastisk, spenningsnivået stig brått!

Skadefellinga av grågås tok ei ny vending i år. Forvaltninga skal skjerpast inn, så vi har berre skadefellingsløyver fram til 1.mai. Det må utnyttast...

Etter ei observasjonsrunde på holmen for å finne kvar gåsa oppheld seg, kunne vi konstatere: OVERALT!! Eg har sjeldan sett så mykje gås som i år, og beiteskadene er tilsvarande store. Spenninga var stor då eg smaug meg innpå årets første gås. Vanskeleg å kome på hold, men alt er mogeleg for erfarne jegerar :D Gåsa i siktet....vente.....vente......breisida til.... kontrollere pust...kontrollert avtrekk.... PANG! Gleden av å kome fram til felt vilt er alltid like stor! Dette var den første av 4 denne morgonen. Er ikkje så mange jaktformer som kan konkurrere med gåsejakta... Gler meg til grillsesongen er i gong :D

Ei badeand som ikkje ville bli liggande på land....

Fuglekassebygging

2009-04-30T00:13:00.000-07:00

Fekk besøk av Torbjørn ein laurdag tidleg i April. Klar beskjed: "Me ska bygge fuglekasse!"
Eg hadde ikkje anna valg enn å lage tre byggesett, eit til kvart ekspedisjonsmedlem. Etter ein del blåtomlar, kjeks og Cola frå Gøss, stod 3 kasser klare til utplassering. Som ekspertane sjølv sa, så var det viktig at kassene kom opp i god tid før fugleungane skulle lære seg å fly :D

"..cause today was a good day.."

2009-02-14T10:45:00.000-08:00

Valgte å sitere ein av mine favorittartistar i dette innlegget, rett og slett fordi eg ikkje kunne kome på noko meir passande å skrive.

Februar, laurdag, massevis av snø....ikkje so mykje meir å gruble på egentlig :D Starta dagen tidleg, spente på meg skia og satte kursen mot Skulen i strålande vinterver. Må innrømme at stigninga var tøff og forma dårlegare enn forventa, men snømengdene i Skulesida gjorde at motivasjonen var på topp. PUDDER!!!

Men veret kan skifte fort i ytre strøk, og før eg nådde toppen snødde det så tett at eg ikkje såg det forsvarleg å fortsette. Eg traff stadig på stein og tuer med skituppane, som eg ikkje kunne sjå, altså ca 1 meter sikt... Måtte bite i det sure eplet, snu og følge sporet nedatt. Men, som så mange gongar før, var det nedturen som var oppturen! Veret letta når eg kom ned i skogen, og eg fekk leike meg i nokre heftige utforkøyringar. Stort!!

Seinare på dagen fekk vi besøk av cafè-gjengen, og alle var enige om at hagen var mykje meir innbydande enn stua. Dette var ein av gongane det lønner seg å ha stor hage. Eit grovt overslag gjer at det faktisk låg bortimot 1500 kubbikk snø på tomta :D

Longvas største snømann tok form, og muligens Longvas skumlaste og... Fantastisk bra utnytting av ein vinterdag!

"...cause today was a good day...."

Den o'store utfordring!

2009-01-26T05:40:00.000-08:00

Jaja, det har blitt litt få turar på meg i det siste, grunna mykje jobbing og husbygging, så det har blitt lite blogging på wildlife-fronten. Satsar på å kome sterkare tilbake ganske snart!
I mellomtida har eg altså blitt utfordra av Heidi, så vi får sjå om det kan dukke opp ny og foreløbig ukjent info om underteikna.

Fire jobber eg har hatt:
Fjøsrøktar
Sleggemekanikar
Topplaus servitør :D
Vikar i SFO (fantastisk gøy)
(no: Prosjektingeniør i Rolls-Royce)

Fire filmar eg kan sjå om og om igjen:
Ford Fairlane
Gone in 60 seconds
Transformers (i full HD soklart)
Filmhelsinga frå Davy Watne til Bulle

Fire stader eg har budd:
Gjermundnes
Hoem
Molde
Istad

Fire TV-program/show eg elskar:
Vanskeleg....lite tv for tida, men får gjere eit forsøk..
Rides
Uglen (The Owl, Cartoons Network)

Hmm...vart viss berre 2..

Fire stader eg har vore på ferie:
Val d'Isere
Dyreparken i Kristiansand
London
Hoemsfjellet!!!

Fire websider eg besøker (nesten) kvar dag:
Dagbladet
VG
Sumpen
Tryneboka

Fire stader eg heller ville vore no:
Hoemsfjellet!!!
Jakthytta på Århammaren
Klatreveggen på Befalsskulen på Kjevik
Blådalen på Strandafjellet

Sender utfordringa videre, værsågod! Julianne, Bjørn Kåre, Kai Henrik og Monica :D

Haustfargar

2008-10-13T09:39:00.001-07:00

Ruskeveret hindra oss ikkje å utnytte helga. Ferie tilgode er ein bra ting når trangen til å kome seg ut kjem sigande. Dårleg med utteljing denne helga, men snart ventar måneskinnsjakta, og eg håpar inderleg på eit par minusgrader og litt snø :D

Eit par stemningsbilder frå hjorteterrenget heime på Hoem...

Seinhaust på Hoem

2008-10-06T12:22:00.000-07:00

Har vore så stressa i haust..... Så no måtte me berre kome oss vekk litt, inn i Romsdalen og sjå korleis det står til på heimgarden. Når me kom over Ørskogfjellet og såg over på solsida av fjorden, såg me at haustfargane var på god veg, og eg kunne knapt nok vente med å klatre opp i hjortelia og kome meg på post.

Marion og ungane var igjen nede med ho Besta, mens eg og pappa tok sikte på hjorteterrenget. Eg gjekk høgst opp i lia, og angra ikkje eit sekund. Flotte haustfargar, og eit yrande fugleliv i timen før mørket kom sigande. Det vart berre nesten denne gongen, to koller og ein kalv passerte 20 meter framom meg, og kom seg heilskinna videre.

Søndagen vart ein roleg dag, med flytting av sauer til nytt beite. Alltid like stas å få vere med Besten rundt på garden. Blidur var i storform og fekk plommer rett frå treet.

Hjortejakt 2008

2008-09-11T00:20:00.000-07:00

Då var endeleg dagen der igjen, eller kanskje rettare sagt natta. Fire timar over midnatt var eg på veg ut døra for å møte gjengen i naustet. Ein etter ein stilte karane opp, meir eller mindre våkne, men alle like ivrige etter å kome i gang med årets hjortejakt. Etter gode teljingar vekene før jakta hadde vi stor trua på at det ville skje mykje dei første dagane.

Det var min tur å vere skikkeleg heldig i år. Etter at posttrekkinga var unnagjort, satte eg i veg mot eine jakttårnet. Det var endå bekmørkt når eg var framme på posten, og satte meg ned for å vente på skytelys. Eg kunne likevel skimte dyra, som var spredd utover heile området, 14 stk totalt. Jaktfølelsen og spenninga var heilt klart til stades!

Etter ein halv time med venting og aktiv bruk av kikkerten, fekk eg sjansen. 3 bukkar kom på skothald..... Treffreaksjonen var tydeleg, og når eg kom fram til dyret telte eg 8 taggar i geviret.

Rett og slett ein pangstart på jakta!

Det sosiale er viktig i jakta. Felles oppmøte før og etter jakt, med kaffe og skitprat. Alle deltek på slaktinga og har som regel veldig mykje gøy på skyttaren si bekostning! Sånn skal det vere!

Med fiskestang i handa...

2008-06-12T06:17:00.000-07:00

Blir så utruleg rastlaus av å gå sjukemeldt....lei, lei og lei.
Fekk ordre med doktoren å holde me i aktivitet, og gjer ting eg syntes var gøy. Kva er vel då bedre enn å ta seg ein liten fisketur. Etter ei veke heime, i strålande solskinn, tenkte eg at ein tur på Hoemsfjellet kunne vere tingen. Var faktisk så optimistisk om veret at eg tok med tur-hengekøya mi, for å verkeleg slappe av i fin natur. Mamma er eigentleg ganske oppgitt over meg, eg skal liksom ut på tur i ver som gjer at dei fleste med fornuften i behold held seg innandørs. For når eg kom heim til Olasgarden og sjekka meldingane, viste dei store nedbørsmengder og sterk kuling. Heilt supert tenkte eg, pakka sekken og la i veg!

Var som vanleg innom seterbua på veg oppover, og tok med oteren, for å prøve fiskelykka i Trollvatnet. Etter ei stund med god stigning var eg framme ved Trollvatnet, berre for å oppdage at pappa sin spådom var korrekt: fortsatt islagt.

Etter ein kjapp matbit i Røvar-hola tok eg vegen ned til Måsvatnet igjen.

Eg sette opp teltet under Store-steinen og prøvde fiskelykka. Måsvatnet var og delvis islagt, så det vart dårleg med fangst denne dagen. I staden var bålkaffen under hellaren svært fristande. Fekk og besøk av Ole Thomas og Tessi utpå kvelden. Mens regnet hølja ned i strie straumar, sat vi lunt og tørt under hellaren.

Natta var hard vermessig, men teltet holdt nok ein gong stand mot naturkreftene. Etter ein god frokost ved bålet, sette eg kursen nedover igjen. Prøvde fiskelykka i Urvatnet, og hala i land to fine kree på spinnar.

Mange seier eg er litt tullen, og eg byrjar av og til å lure litt sjølv og. Nedturen i høljregn vart ein gjennomvåt opplevelse, men heile vegen gjekk eg med eit glis om munnen, og nynna for meg sjøl på ein god og treffande klassikar:

"Mange blir så deppa på en våt og guffen regnværsdag,

men det blir ikke jeg da blir jeg tvertimot i kjempeslag.

Med fiskestang i handa, med regnfrakk og sydvest,

med lunk på kaffekanna, da liker jeg meg best...."

Kjempetur!!!

Idyllisk

2008-04-17T06:18:00.000-07:00

Ikkje noko å seie på treningsforholda før Birken iallefall...

Fisketur på Klubben

2008-04-13T09:20:00.000-07:00

Søndagen etter ravnejakta, var vi eigentleg huga på endå meir friskluft. Marion og Anna gjekk over Halsane, bestemor og bestefar gjekk over fjellet, Audun, Torbjørn, Kristian og Julianne kom frå Haramsøya, og eg og Mari kjørte rundt øya. Alle møttest på Klubben. Fisket var ubeskriveleg.....dårleg. Ikkje ein einaste liten fiskepinne fann vegen opp til oss og bålet. Då var det bra vi hadde med oss pølser, ertesuppe og kaffe. Kristian hadde til og med pakka med seg poteter og fiskegrateng, kjempegodt!

Ungane leika seg i fjøra, mens vi "voksne" tok livet med ro, og nytte vårlufta i djupe drag! Herleg!!

Ravnejakt på Ullaholmen

2008-04-13T09:10:00.001-07:00

Ein laurdag med lite anna å finne på, tok eg og Sveinisen oss ein tur på Ullaholmen. Vi har skadefelling på ravn der, på grunn av skada den gjer på villsaustammen. Ravn må vel vere ein av dei vanskelegaste fuglane å jakte på. Smart og sky, aldri på haglehold...

Dårleg med fangst denne dagen, men vi fekk oss ein god tur i nydeleg ver og natur!

Optimistisk jeger, var iallefall godt med friskluft!!

Sveinisen foran eit stort grågåsreir, med hass eige Yste Flem i bakgrunnen.

Solnedgang

2008-03-28T06:33:00.000-07:00

Solnedgong over Ulla.

Måtte prøve snøforholda på Skulefjellet ein torsdags ettermiddag ;)

Isfiske og kulderekord

2008-03-25T12:51:00.000-07:00

Etter ein litt laber start på påska, med magetrøbbel og påfølgande sjukehusbesøk, var endeleg tida komen. Eg hadde gått lenge og sikla etter dei snøkledde romsdalsfjella, og siste påskehelga følte eg at eg kunne sleppe meg laus. Sekken vart pakka med telt og fiskeutstyr, skia vart kledde med feller, og den siste nistesjekken vart unnagjort. Eg og pappa tok farvel med den varme stuå na mor, og la i veg mot Urvatnet, sannsynlegvis mitt favorittvatn året rundt. Oppstiginga var knallhard, med djup laussnø og tunge sekkar. Vi var vel enige om at dei fleste påsketuristar vel litt enklare fjellturar enn den vi hadde planlagt....

Etter 2 timar med tråkking og bæring såg vi seterbua framom oss. Mykje snø og eit strålande vinterver gjorde terrenget akkurat like idyllisk som eg huska frå sist. Etter ein kort stopp på setra sto Urvatnet for tur. Vel framme ved vatnet sjekka pappa isen, mens eg satte opp huslyet for natta. Isen viste seg å bli ein prøvelse i år. 145 cm med is, så vi greide med nød og neppe å lage hol ned til den ventande fisken... Pappa stod forøvrig for den einaste fangsten, med ei fin kree på ca 17 cm.

Kvelden kjem fort i fjellheimen, og etter solnedgang ramla temperaturen godt nedover på minussida. Pappa gjekk ned til setra igjen, mens eg sto åleine att med telt og sovepose. Det skal seiast at i løpet av natta var temperaturen nede i 12 minus....inne i teltet!! Og det var samtidig kulderekord fleire plassar i landet.. Heilt fantastisk!!! Våkna av rapinga til steggen rett utanfor, og kunne utpå morgonen bekrefte at han hadde vore heilt inntil teltet. Beste påsketur på lenge!!!!!

Eg gliser fortsatt for meg sjølv når eg tenker attende på denne turen, heilt rått!!!

Einaste som satte ein liten brems på humøret, var dei 4200 eg måtte ut med for å ha stressa litt på vegen heim til sunnmøre igjen ;)

Tur på Skulen 1.juledag

2008-01-15T11:32:00.000-08:00

Hadde ei utrule bra jul i år! Både på øya og heime i Romsdalen. Slappe av heile dagane, og verkele ta se inn igjen etter ei hektisk førjulstid på jobb. Vart nesten litt for mykje avslapping til tider. Må berre innrømme at i tok me ein joggetur for å teste formen før sesongstart....og følte i holdt på å omkomme borti gatå her....
Derfor va det på sin plass med nokre tura i terrenget. Ikkje nødvendigvis for treninga sin del, men kanskje mest for å få opp igjen matlysta sia siste porsjon med surkål og ribbe.

Eine turen vart ein tur på Skulen, 1.juledag. Anna, Marion, svigermor, svigerfar og undertegnede, la i veg med godt mot. Til tross for snømangelen va det skikkele vinterstemning, iskaldt, men tørt og fint. Det so e bra med sånt vær, e at fargene på bilda kjem utrule bra fram. Takk til svigerfar for gode bilder frå turen!

Vinter på Hoem

2007-11-20T23:25:00.000-08:00

Endelig litt snø.... Fantastisk følelse når snøen ligg tung over hustaka, og det einaste som bryt den kvite flata på markene e spor etter hjorten. Då e d berre å kome se heimover snarast råd! På grunn av ymse skader rundt sesongslutt, he d vorte begrensa m tura i år. Men det gjer berre at'n sett større pris på dei få turane ein rekk over.

Med 40 cm snø va d berre å hive ungane i bilen og peike den mørbanka nasen heimover.

Dugnad i solveggen

2007-09-30T12:20:00.000-07:00

Sommaren he ikkje akkurat vore den tørraste, så ei helg med finever kom godt med. Stillaset he stått oppe sia midt i fellesferien, og no fekk me endele sjansen te å hive på eit par strøk med måling. Men e d ikkje typisk....når fineveret kjem, so e huseigaren handikappa og hoppe rundt på krykker. Men det gjorde ingenting... Største problemet vart å skaffe nok målarkosta! Kompisgjengen stilte villig opp og brukte berre 2 tima på å dekke veggen! 2 strøk med saftig Drygolin ska vel berge huset gjennom vinterstormane her på Sunnmøre.

Huseigaren fungerte som arbeidsledar, strategisk plassert i fluktstol i hagen!

Ein stor takk te alle som sprang i stillaset dessa dagane!!

God fortsettelse på jakta!

2007-09-21T00:43:00.000-07:00

Må vel legge ut eit bilde av kolla som datt laurdagskvelden. Godt nøgd med første veka i jakta :D

Krykker og sykkel.

2007-09-20T08:50:00.000-07:00

Som mange sikkert he fått me se, so he i vore ganske plaga med skader av ymse slag opp gjennom åra.. Det he nok mykje å gjer med innsats i forskjellige idretta, so d e ikkje so mange bein igjen i kroppen som e urørte. Fot, tå, hæl, kne, ribbein, fingra, skulder, rygg, nase og hauskallen... Håplaust vil nok mange meine, men i velge å sjå positivt på det og vinkle det mot min etterkvart store kunnskap innen anatomi :D
Siste skot på stammen e asso ein delvis avreven leggmuskel. Dåkter'n meinte at fotballsesongen iallefall va over, trist men leit.
I dessa krykke-tider bjynde i asso å lure på om i ska finne me ein ny hoved-sport. Dåkter'n meinte sykling va bra restitusjon for leggen, men han sa ikkje nåkkå om ka sort sykling...tabbe!! Downhill sykling, va nåkkå av d første so ramla inn i hauet på me :D Så no står terrengsykkel på handlelista, og i dag meldte i me jammen på Birkebeinar'n 2008, 91 km på sykkel i terreng..
Kort sagt: "I e romsdaling i....e'kje so lur i..."

God start på jakta!

2007-09-13T13:10:00.000-07:00

Etter lang tids venting, og kribling i avtrekkarfingeren og radioøret, va endelig hjortejakta der! Samtlige nattlige teljetura støtta opp om teorien vår om at det e bra med dyr på øya. 12 dyr skulle fellast, og i skrivande stund he me allereie felt 8 av dei! Knallstart! Etter ei litt uheldig morgonjakt første dagen, fekk i derimot rikele med flaks utpå kvelden. Fekk sjansen te å legge ned ein stor og fin 8-taggar. Bukken datt, og sikra med det at dei største bukkane får herje rundt i fortsatt nokre sesongar ;) Eit par ekstra oppheng for kjeledressa i garasjen, kjem også godt med!! Hvis jakta blir tidle ferdig her ute, so blir det og meir tid til jakting i romsdalsterrenget :)

Kveldsfiske etter makrell

2007-08-17T01:44:00.000-07:00

Stemningsbilde frå ein sein kveld på Klubben. 25-30 store makrella greide me å lure på land.

Snorkling på Krogsholmane

2007-08-17T01:34:00.000-07:00

Ny dag, nye muligheta, ny runde med snorkling. Sveinisen ha gått t anskaffelse av harpun, so me måtte ut og prøve. Mest kamskjell so vart fangsten denna gongen. Begge to fekk tydele merke at d va mykje brennmanet i sjøen dessa dagane, men tøffe kara syt aldri!

Og e d nåkken so vil høre soga om storhummaren og undebuksa so e d berre å spør ;)

Snorkling på Flem

2007-07-06T13:40:00.000-07:00

Etter ein lang og heit arbeidsdag, fann me ut at me måtte kjøle oss ned litt. I og Sveinisen leita fram våtdrakter, svømmeføte, maske og snorkel, og satte kursen mot yste Flem. Sveinisen e lommekjent i området ettersom han i sine yngre år dagleg sulla rundt i tang og tare, på jakt etter skumle pakkar frå det store utland. Våtdraktene passa bedre i fjor, fann me fort ut, og tenkte over alt me he pakka i oss av mat i løpet av det siste året...

Etter nokre akrobatiske krumspring fekk me på oss kobbe-kamuflasjå vår, og va klare for det middels kalde vatnet. Sveinis minte sine daga i krigen då han vart "Navy Seal" etter eit sokalla intensivkurs. Med stor rutine og svømmeføte på, leda han an ut i Tare Mare By.

Etter dei synsinntrykka i henta inn på nokre meters djupne, so he i no bestemt me for å investere i vanntett kamera, so i kan forevige dei interessante grønkrabbesituasjonane me rota oss opp i. Kobb-etterlikninga mi ute på Skarveberget, va visst heller ikkje so verst, meinte Sveinisen...

Alt i alt, ein strålande dag på yste Flem, der fangsten begrensa se t 14 grønkrabbe, 7 kreps, ei flyndre, og ein 14 toms Philips undervanns-TV.

Gone fishing....

2007-06-26T23:02:00.000-07:00

Endelig ein fridag.... ein herlig søndag...må utnyttast godt. Etter eit par forslag rundt frokostbordet, stemte ungane einstemmig i at dei ville på Klubben og fiske. Fiskestenger, stormkjøkken, ungane og kaffekanna vart planta i bilen, og me svei avgårde.

Va vel Marion so sto for den beste fiskelykka denna dagen, men me andre gjorde no nokre bra forsøk me au. Etter at stormkjøkkenet va leita fram, tomatsuppa kokt og oppeten, so sovna undertegna på berget...

Ein strålande dag, med fornøgde og utslitne unga i etterkant.

Tur på Skulen

2007-06-03T11:33:00.000-07:00

3.juni vart det arrangert fellestur i regi av Nordøy IL, til toppen av Skulen her på Longva. Ein heil del tok turen til toppen i strålande solskin og rikele med plussgrader.

Men soklart so måtte no i finne på litt ekstra, og spasere me ut på dei brattaste plassane.

Står her på Skulenibba, med ein god del meter rett ned. Fjørtofta i bakgrunnen.

The Rock

2007-05-22T03:50:00.000-07:00

Her e eit stort mål for sommaren, denna steinen ska bestigast!! Kan ikkje fatte at i ikkje he oppdaga'n før. Ligg midt i jakt- og fisketerrenget, godt gjømt i ein liten elvedal ;) Stod plutsele foran me under sauesankinga i fjor haust...

4x4 meter, og 10 meter høg. Sommarens utfordring ;)

Hoemstinden

2007-05-20T13:58:00.000-07:00

Etter mykje stillesitting på grunn av diverse idrettsskader, va d på tide m ein skikkele fjelltur igjen. Ole Thomas takke aldri nei t ein tur-invitasjon, og Tessie blånekta heller ikkje. I strålande ver la me optimistiske ut for å bestige Hoemstinden. Må berre innrømme at d e nåkken år sia sist i va på toppen, sjøl om i liksom regne detta som "mitt" fjell... Etter 5 veke med ribbein-rehabilitering, so merka i au kjapt at kondisen kunne vore eit par hakk bedre. Men i veg bar det...

Seterstien vart raskt tebakelagt før me bjynte på klatringa opp Eggen. Tessie leda an, og viste oss at vår forhåndsbekymring for bikkje-forma va totalt grunnlaus.

Frametter Eggen so kom ei litt anna bekymring snikande. Heile den planlagte ruta opp Hoemstinden va dekka av ein stor skavl. Men som dei halvtulne romsdalingane me e, so hoppa me i det med begge føtene. Klatringa va hard, men belønninga venta på toppen: ei fantastisk utsikt frå verdas finaste fjell..

Då va det berre nedturen igjen, men som mange gonga før so viste nedturen se å ver ein skikkele opptur ;) Hmm....to kara, ei bikkje, ein stor skavl og alvorle bratt nedoverbakke. Det må berre bli gøy ;)

Vel nede venta ein ferdig fyrt badestamp med 40 varme i vatnet. Rekreasjon for kropp og sjel!!

Når resten av snøen kryp tebake, e d igjen klart for fleire tura, med fiske, klatring og stooore naturopplevelsa. Vil du vere med så heng på ;)

Skogstur på Hoem

2007-05-20T13:31:00.000-07:00

Jezjez, e ikkje kvar dag i oppdatere denna bloggen nei...sku gjerne sagt at i love å skjerpe me, men d e vel å ta litt hardt i ;) Men i ska iallefall gjer mitt beste!

Ein strålande laurdag i mai, satt heile familien og ruga innendørs. Ka e vel då vedre enn å ta steget utandørs? Med besten på veaskogen, fann me ut at eit "indianer-besøk" va tingen. Med kamuflasjeduk og pølser labba me i vei for å skremme han besten. Tvila på me skremte'n so gale, men gøy va d.

Ein ekte indianertur kan ikkje ver uten bål. Svartkjelen med kaffe på bålet, røyken midt i fjeset, og med pølse og pinnebrød....kan det bli bedre?

Innimellom pølsegrilling og øving på indianerhyl kan det ver godt med ein pust i bakken :)

Hybelkanin!

2007-03-19T10:20:00.000-07:00

...og for dei som lure, so e asso detta 1/4 av avkommet til Nattmat 2...

I he'n!!!

2007-03-19T05:01:00.000-07:00

Jez, då he asso ho Heidi vore so snill å sende stafettpinnen videre te me i denna "sjølvutleverings-leiken". 6 underlige ting om me sjøl, burde vel ikkje ver so vanskele, og for dei som kjenne me, so e d vel ingenting som sjokkere lenger...

1. Makk i ræva.... Greie ikkje å sitte i ro over lengre tid, he alltid nåkkå som ska gjerast. 270% stilling, fotball, jakt og fiske, samtidig som i prøve å ta vare på familie og venna. E fullbooka ca ut Juli, med unntak av ein halvtime midt i Mai.

2. Trur kanskje i e litt sta.... He ein vane for å gjer ting på min egen måte, og nekte å høre på andre innspel... Sjølgjort e velgjort!!

3. "Gal mann". Det e ein kommentar i he hørt ofte. Tenke ofte ikkje lenger enn nasen... He vel nesten knekt det som e å knekke i kroppen... nasen, fingra, ribbein, fot, tå, hauskallen.... E ikkje spesielt lur nei ;)

4. Folk påstår at i ligne på han Petter Solberg... Kan vel kanskje hende, måtte faktisk skrive autograf når i landa på Værnes i haust ;) Håpe berre i e bedre å prate engelsk enn han....

5. Gjorde ei knallhard prioritering for nokre år sia, som mange meine va heilt bak mål, men som i e strålande fornøyd med no :) Stod på farta og sku t USA og flyge jagarfly, men valgte å bli heime m familien og bygge me opp eit solid studielån. Jaja, vart no iallefall historisk ;) Bildet vise ein veeeeeldig go grunn t å holde se heime :)

6. E av dei som syng og skråle når i trur i e åleine. Jobba med hørselvern og P3 på full guffe, då AC/DC satte i gang med "Back in Black". I tok'n heilt ut! Skråla i vei av full hals, og vrengte luftgitaren lengre enn fysisk mulig! Hoppa rundt...... og såg plutselig ein gjeng med dresskledde engelskmenn frå Rolls-Royce i Portsmouth som sto og flira peika....

E vel kanskje ikkje nåkken av dessa punkta som sjokkere så veldig, men det e sånn i e, halvtullen, og tek me sjøl veldig lite seriøst :D

Va egentlig litt gøy å skrive ned detta her.....hehe

Inn på oppløpssida, klar t neste veksling.....og......Kai Henrik, du he'n ;)

Isfiske på Tresfjorden

2007-03-07T01:21:00.000-08:00

Gamlekarane sei at det e 12 år mellom kvar gong Tresfjorden frys, og dei bomma ikkje so staure gale då. Sist va i 1994 då me tilbrakte 2 veke vinterferie på sjøisen, berre avbrutt av ein liten tur te Lillehammer for å fryse litt i løypene.

I år fraus det heilt ut t Sætre og me benytta anledninga te å få oss ein dag på isen. Fisket va elendig, men livet va herlig :D

Legg merke t heimgarden te høgre i bakgrunnen.

Hjortejakta 2006

2007-03-07T00:05:00.000-08:00

Stemningsbilde frå hjortejakta i fjor :D Snart e det tid for skadefelling av grågås, so det klør i avtrekkarfingern!

Isfiske på Hoemsfjellet

2007-03-06T12:22:00.000-08:00

Det va ein strålande februardag i romsdalen. Klårveret jaga oss ut av gostolen, og minusgradene surra sammen nasehola. Stormkjøkken, isfiskeutstyr, maggot og seternøkla i sekken...må berre bli bra!

I, Ole Thomas og Tessi La i vei med godt mot, og skikkele trua på storfangst. Målet va Urvatnet, der me he hatt rikele me fiskelykke før, både sommar- og vinterstid. Me trudde vel på forhånd at Tessi sku få kjempe i motbakkane, men det viste se fort at me tobeinte ikkje va i den storforma me trudde me va. Bra d va rikele m tørt skift i sekken.

Etter nåkken obligatoriske drikkepausa, med saft og kvit sjokolade nærma me oss endelig setra. Kaklinga frå steggen som tok te vingane tyde bra for komande jaktsesong :D

Seterbua stod på same plassen som sist, og isboret vart lasta opp før me fortsatte turen mot vatnet.

Urvatnet hadde heller ikkje flytta på se, og me leita oss fort fram te dei gamle goe mea. 95cm is, so me fekk iallefall varmen i oss med litt sveiving. Maggoten vart kjapt lada, og senka ned i isvatnet. Spenninga va t å ta og føle på, og då Ole'n nappa opp ei rekord-kree etter berre 2 minutt trudde me verkele at standarden va satt for dagen! Trua va der, men flaksen va d verre med. Etter eit par tima på isen måtte me søke tilflukt i urane og få varmen i oss igjen før nedturen. Tessi va heller ikkje heilt begeistra for fjelltrekken, og tilbrakte mesteparten av tida på fanga våre med nasen nysgjerrig peikande ned i isholet.

Etterkvart satte me nasen heimover igjen, med 5 overraskande store kree i sekken.

Ein strålande tur, som gjer godt å tenke tebake på når kontorkvardagen innhenta me igjen...